بنام خداوند يکتا ايّامي که در کتب الهيّه از قبل مسطور بود ظاهر و مشهود و صبح ظهور از افق اراده روشن و منير و بحر علم ربّاني که طراز الواح آسماني بود در امکان به کمال ظهور موّاج و باهر و آفتاب حکمت و معاني از مطلع مشيّت سبحاني مشرق و لائح و لکن قلوب را حجبات منع نموده و ابصار را رَمَد هواهاي نفسانيّه از مشاهده محروم ساخته ، چنانچه مشاهده مي شود با اين که نداي الهي در کلّ حين مرتفع است ناس ممنوع و پژمرده