سند شمارة 0601-93                         جامعة جهاني بهائي

رويکرد مردان نسبت به بهبود زندگي زنان

مقالة منتشره در «يونيفم نيوز» UNIFEM NEWS)) جلد 1، شمارة 2، صفحه 21

جون سال 1993

    در گاروآ بالي Garoua Boulai ، يک منطقه روستايي در کامرون شرقي، گروهي از مردان درباره مراقبت از کودکان به گفتگو مي پردازند، يعني مي گويند: چگونه مي توانيم باري از دوش زنان برداريم؟ استخدام کسي جهت مراقبت و نظارت بر کودکان در هنگام کارکردن زنان در مزرعه، چطور است؟ تعداد کودکان جامعه به چه تعداد بالغ مي گردد؟
    چنين بحث و مذاکراتي در يک زماني غير قابل تصور بوده اند. مردان گاروآ بالي راجع به مراقبت از کودکان هرگز فکر نکرده بودند تا چه رسد به عهده گرفتن مسئوليت در قبال آن. در نتيجه مشاورات جامعه از طريق پروژة يونيفم به هزينه جامعه بين المللي بهائي تحت عنوان « رسانه سنتي به عنوان عامل تغيير» که در سال 1991 شروع به کار نمود، آگاهي نسبت به مقام زنان  ارتقاء يافته است. از زنان و مردان شرکت کننده در اين پروژه خواسته شد تا فهرست مسئوليت هاي کاري روزانه خود در پوسترهايي که به ديوار الصاق شده بود، درج نمايند. مردان با ديدن فهرست بلند بالاي فعاليت هاي زنان، ابتدا واکنش منفي از خود نشان دادند. آنها مي گفتند: « ما مردان به احتمال قوي ذکر بعضي از کارها را فراموش کرده ايم و حتي سعي کردند براي خود کارهاي ديگري را ابداع کنند. ولي بالاخره اذعان کردند که زنان واقعاً متحمل زحمات زيادي مي شوند. در واکنش نسبت به آنچه را که زنان و مردان به عنوان مشکل جامعه مي ديدند، جامعه تصميم گرفت تا مهد کودکي تاسيس نمايد.

بيانيه جامعه بين المللي بهائي به کميتة سازمان ملل در زمينة مقام زنان در سال 1988 ، موجبات پيدايش اين پروژة مبتکرانه را فراهم نمود. پيشنهاد اين عضو غير دولتي سازمان ملل مبني بر اين است که هدف اصلي براي برقراري ارتباط در پروژة پيشرفت زنان مي توانند مردان باشند. ايده و پيشنهاد استفاده از رسانه ارتباطي سنتي نظير، سرود و آواز، نمايش محلي و نمايش عروسکي توجه يونيفم را به خود جلب کرد. پروژه نهائي به هزينه يونيفم اکنون در سه کشور ، کامرون ، بوليوي و مالزي سال دوم خود را سپري مي سازد.
    داستان بوليوي بيانگر اين است که چگونه رسانه هاي سنتي در جهت کند و کاو ايجاد تحول در نگرش ها مورد استفاده قرار مي گيرد. يکي از جوامع کوچاو زبان نحوة تأثير گذاري داستانهاي بومي و افسانه هاي محلي را بر نگرش آنها نسبت به زنان مورد بررسي قرار دادند. شرکت کنندگان دريافتند که برخي از داستانها و افسانه هايشان مثل بسياري از سنن آنها، اين ديد نسبت به زنان را ترويج مي کنند که آنها کم هوش تر و ضعيف تر از مردان هستند. بنابراين جامعه تصميم گرفت تا به تدوين و اجراي سروده ها و آوازهاي بر اساس سنن کوچاو بپردازند که درايت و هوشمندي زنان را ترويج مي دهند.
    همچنانکه پروژه به پايان خود نزديک مي شود، مسئول و مديران آن به فکر تهيه فيلم و راهنماي آموزشي هستند تا به بيان روش و شيوه هاي اتخاذ شده ، بپردازند.