شهادت در لغت به معنای گواهی دادن است و در اصطلاح ادیان گواهی دادن به حقیقت آن آیین است از طریق نثار جان. از بدو ظهور دیانت بهایی از جان گذشتگی هزاران تن از پیروانش گواهی صادق بر حقیقت این آیین جهانی است. حماسه ی ایثار جان در عصر رسولی یعنی ابتدای دیانت بهایی پایان نیافت بلکه دامنه اش به عصر تکوین نیز کشیده شد و اکنون نیز که در عهد چهارم عصر تکوین، و در سال های پایانی قرن بیستم هستیم شجره ی لاشرقیه و لاغربیه ی الهی همچنان با خون جان باختگانش آبیاری می شود. «ای ملائک» شعری است از منصور نبیلی که با آهنگی موزون و زیبا در مایه ی چهارگاه جان می گیرد. مایه ی چهارگاه در موسیقی ایران بازگو کننده ی شجاعت و دلاوری و بسیار شورانگیز است. شعر «ای ملائک» حالت جان باخته ای را بیان می کند که به خانه ی عشق قدم می گذارد و دست از سر و همسر شسته با شجاعت و سرافرازی رقص کنان و پایکوبان به قربانگاه می رود.