بگو اي عباد! اسباب نظم را سبب پريشاني منمائيد و علّت اتّحاد را علّت اختلاف مسازيد. اميد آنکه اهل بهاء بکلمهء مبارکهء قُل کلّ مِنْ عند اللّہ ناظر باشند. و اين کلمهء عليا بمثابهء آبست از براي اِطفاء نار ضغينه و بغضاء که در قلوب و صدور مکنون و مخزون است. احزاب مختلفه از اين کلمهء واحده بنور اتّحاد حقيقي فائز ميشوند ... از ملکوتِ بيانِ مقصودِ عالميان نازل شد آنچه که سبب حيات عالم و نجات امم است. نصايح قلم اعلي? را بگوش حقيقي اصغا نمائيد. انّها خير لکم عَمّا عَلَي الارض . يشهد بذ?لک کتابي العزيز البديع.